Ankara’ya İz Bırakanlar: CerModern 2010

“Raylardan Sanata Uzanan Bir Ankara Hikâyesi” “Bir Atölyeden Yaşayan Kültür Merkezine”

“Cer ve Modern: Geçmişle Bugünün Buluştuğu Yer”

Bazı yapılar işlevini değiştirir ama hafızasını kaybetmez.

CerModern, Cumhuriyet’in ilk yıllarında demiryollarına hizmet eden bir endüstri yapısından, bugün Ankara’nın kültür ve sanat yaşamının önemli merkezlerinden birine uzanan dönüşümün hikâyesidir.

Bugünkü adıyla CerModern olan yapının geçmişi, Cumhuriyet’in ilk yıllarına uzanıyor. Demiryollarının millileştirilmesi sürecinin hemen ardından, 1926-1927 yıllarında Cer Atölyeleri inşa edildi. Döneminin mimari özelliklerini taşıyan yapılar, Ankara’nın endüstri mirasının sınırlı örneklerinden biri olarak kentin gelişimine tanıklık etti.

“Cer”; çekmek, sürüklemek anlamına gelirken halk dilinde lokomotiflerin teknik bakım ve onarımlarının gerçekleştirildiği atölyeler için kullanılan bir ifade hâline geldi.

Yıllar boyunca demiryollarına hizmet eden Cer Atölyeleri, zaman içerisinde çeşitli değişikliklerden geçti.

Lokomotifler burada bakımdan geçti. Trenler yeniden raylara çıktı.

Ankara büyüdü.

Kent, demiryollarıyla birlikte değişti.

Ancak zamanla atölyelerin eski işlevi sona erdi. Cumhuriyet’in erken döneminden izler taşıyan bu endüstri mirası için yıllar sonra yeni bir dönem başladı.

Bu kez rayların sesi, sanatın sesiyle buluşacaktı.

Tarihî Cer Atölyelerinin günümüze ulaşan özgün bölümleri, Semra Uygur ve Özcan Uygur’un tasarımını üstlendiği Uygur Mimarlık projesiyle yeniden ele alındı. Kültür ve Turizm Bakanlığı işverenliğinde gerçekleştirilen projede, mevcut endüstri yapısının kimliğinin korunması ve yeni kullanım alanlarıyla bütünleştirilmesi amaçlandı.

Kısmen kayba uğrayan tarihî hangar yapısının günümüze ulaşan iki özgün birimi korunurken, yeni mimari unsurlar mevcut yapıyla bir araya getirildi. Yapının varlık nedeni olan tren ve demiryoluyla kurduğu ilişkinin sürdürülmesi, projenin temel yaklaşımlarından biri oldu.

Saydam ve eğrisel duvarlarla tarihî bölümler ve yeni yapılar arasında bütünlük kuruldu. Eski ile yeni, birbirini ortadan kaldırmadan aynı mimari hikâyenin parçalarına dönüştü.

Geçmiş ve bugün… Endüstri ve sanat… Cer ve modern…